بهداشت حرفه ای ساوه

الف : هدف: شناسايي كليه خطرات ناشي از فعاليت ها ( عادي وغير عادي ) و ارزيابي ريسكهاي مربوطه به منظور تعيين الويت آنها جهت انجام اقدامات كنترلي مي باشد به نحوي كه كليه فعاليت ها ، فرايند ها وتجهيزات ، مد نظر قرار گرفته و خطرات ناشي از آنها تعيين و ريسكهاي مربوطه ارزيابي گردد. براي شناسايي خطرات 3 مرحله انجام ميگيرد كه مشاركت پرسنل در اين ارزيابي بسيار مهم مي باشد: ü شناسايي : 1) تكميل فرم شماره 1 جهت شناسايي نوع فعاليت و نوع خطر همچنين پيشنهاد جهت پيشگيري از حادثه توسط پرسنل ( كه ابتدا بايد پرسنل نسبت به شناسايي نوع فعاليت و خطرات موجود آموزش ديده و نسبت به ارزيابي اقدام شود.) 2) بازبيني فرمهاي تكميل شده پرسنل توسط كارشناس ايمني و بهداشت صنعتي 3) امتياز دهي به خطرات با توجه به نوع پيامد ، احتمال خطر و ميزان مواجهه با توجه به جداول خاص ü اقدامات اصلاحي : 1) الويت بندي خطرات 2) كنترلهاي نهايي ب : شرح عمليات : 1ـ ب-شناسايي خطرات : به منظور شناسايي خطرات ناشي از فعاليتها با توجه به سوابق بهداشتي و ايمني موجود و مراجعه به چك ليست پيوست و مشاركت كاركنان در شناسايي خطرات و ريسكهاي هر فعاليت ، اقدام شده و نتيجه آن در ستون اول فرم ثبت مي گردد. 2ـ ب: تعيين پيامدها : نتايج مربوط به تاثير عوامل زيان آور محيط كار و حوادث در ستون دوم ثبت ميگردد. 3ـ ب : ارزيابي ريسك : با توجه به جداول داده شده امتياز مربوط به ميزان مواجهه با خطر (E) ، پيامد (C) و احتمال وقوع L) ) را استخراج و در چك ليست مربوط وارد نموده وبعد از ضرب سه عدد بدست آمده ، امتياز ريسك و سطح ريسك را مشخص مينماييم. سطح ريسك با توجه به امتياز بدست آمده : E : ريسك خيلي مهم (Extreme/ significant) با پيامد (C) معادل 10 يا امتياز ريسك 300 و بالاتر H : ريسك بلا (High) با پيامد (C ) معادل 8 يا 9 يا امتياز ريسك بين 200 تا 300 M: ريسك متوسط (Moderate) يا امتياز ريسك بين 50تا 200 L : ريسك پائين ( Low) با امتياز ريسك كمتر از 50 ج : كنترل : اقدامات كنترلي مورد نياز جهت پيشگيري از بروز حوادث وبيماري هاي ناشي از عوامل زيان آور محيط كا ر با توجه به نوع خطر و طبقه بندي سطح ريسك به شرح زير تعيين مي گردد. 1) جهت كنترل ريسك هاي خيلي مهم ( E ) لازم است در اسرع وقت نسبت به حذف آنها اقدام نمود. 2) جهت كنترل ريسك هاي بالا (H ) لازم است نسبت به جايگزين نمودن آنها با ريسك پائين تر در برنامه هاي كوتاه مدت اقدام نمود. 3) جهت كنترل ريسك هاي متوسط (M ) لازم است طي برنامه هاي زمانبندي شده نسبت به اعمال كنترل هاي مهندسي شامل اصلاح تجهيزات ، فرايند ، تغيير سازماندهي و ... اقدام نمود. 4) جهت كنترل ريسك هاي (L ) لازم است با نظارت مستمر جهت پيشگيري از افزايش سطح ريسك از طريق اجراي دقيق دستورالعملها ، افزايش آگاهي كاركنان و ... اقدام نمود. تذكر: 1. .نوع تغييرات: نوع تغييرات احتمالي براساس ريسك موجود ميتواند تغيير در فرايند، اقدامات اصلاحي ، تغيير در دستورالعملهاي ايمني يا بهداشتي يا استراتژي خاص نسبت به ريسك مربوطه باشد. 2. ارزيابي ريسكها بايد در موارد ذيل مورد باز نگري قرار گيرد. 1) تغيير در فرايند توليد 2) انجام اقدامات اصلاحي 3) تغيير در مقررات ، قوانين و ساير الزامات 4) تغيير در نتايج پايشها و اندازه گيري ها جداول ضميمه : فرم شماره 1 اين فرم توسط پرسنل تكميل ميگردد: رديف نوع فعاليت خطرات احتمالي پيشنهاد جهت كاهش خطرات جدول شماره2 ( امتياز دهي و مشخص نمودن سطح ريسك و مسئول اقدام ) نوع فعاليت: محل فعاليت : رديف خطــر پيـامد ارزيابي ريسك امتياز ريسك سطح ريسك اقدامــات كنتـرلي مورد نيــــاز مسئول اقدام تاريخ اقدام E L C جدول تعيين ميزان مواجهه با خطرات (Exposure ) ميزان مواجهه با خطرات امتياز به صورت مداوم يا بيشتر از 71 درصد زمان كاري در يك شيفت كاري 10 غالبايا بين 51 تا 70 زمان كاري در يك شيفت 8 به صورت مكرريا بين 31 تا 50 زمان كاري در يك شيفت 6 گاهگاهي يا بين 11 تا 30 زمان كاري در يك شيفت 4 به ندرت يا بين 1 تا 10 زمان كاري در يك شيفت 2 اتفاقي يا كمتر از 1 درصد زمان كاري در يك شيفت كاري 1