بهداشت حرفه ای ساوه

اتيل استات :

        OSHA حد مجاز اتيل استات را 400ppm  در 8 ساعت کاری اعلام کرده است . ( 1400ميلی گرم در متر مکعب هوا )

راههای تماس : استنشاقی – تماس پوستی و چشمی – بلعيده شدن ( گوارش)

عوارض و علائم تماس کوتاه مدت ( حاد ) تحريک چشم و بينی  وگلو و تماس شديد ممکن است باعث ضعف  و عدم هوشياری می شود .                                                                                                                                                                                          

عوارض و علائم تماس مزمن : تماس طولانی ممکن است باعث تحريک پوست شود .

مراقبت های پزشکی توصيه شده :

1-  در معاينات اوليه : بيماری هايی که ممکن است شخص را نسبت به اتيل استات حساس کند بررسی شوند شامل

الف= بيماريهاي ريوي مزمن خصوصا بيماریهای انسدادي که درتماس با اتيل استات  علائم بد تر می شوند )

ب = بيماری های پوستی ( اتيل استات در تماس طولانی مدت تحريک کننده ی پوست است)

ج =  بيماری کبدی : هر چنداتيل استات بعنوان يك توكسين  کبدی شناخته نشده است ولی چون اين ارگان نقش مهم در  بيوترانسفورماسيون  و سم زدايی خون دارد لذا افراد با  نقص کار کبدی بيشتر بايستی مورد توجه قرار گيرند .

د = بيماری کليوی : گرچه اتيل استات به عنوان سم کليوی شناخته نشده است . ولی چون كليه نقش مهمي در دفع سموم دارد لذا كم كاري كليه بايستي مورد توجه قرار گيرد .

2- معاينات دوره ای : در صورتيکه علائم تماس با اتيل استات را داشته باشند و يا هر يک از بيماری های ذكر شده در فوق را داشته باشند بايستي  مورد معاينات تکميلي قرار گيرد .

کمک های اوليه

در تماس چشمی : شست و شوی چشم با مقدار زياد آب به صورت دقيق، پلک ها برگردانده شود و زير پلک ها هم شستشو  شود . استفاده از لنز تماسي درکارگران که با اتيل استات کار می کنند ممنوع است .

در تماس پوستی – شستشوی پوست – تعويض لباس ها و ....

در صورت استنشاق زياد اتيل استات : فرد مصدوم را به هوای تازه ببريد . اگر تنفس ندارد به او تنفس مصنوعی بدهيد  بدن راگرم ودر حال استراحت نگه داريد وبه مرکز درمانی منتقل نماييد.

در صورت خوردن اتيل استات : سريعا به مرکز درمانی منتقل شود اگر وضعيت مصدوم وخيم است و قابل انتقال نيست ويا مرکز مجهز در دسترس نيست بيمار را وادار به استفراغ کنيد . ( اگر هوشيار نيست استفراغ ممنوع است .)