آلومینیوم ( سولفات آلومینیوم و آلومینیوم بی فلوراید )
آلومینیوم ( سولفات آلومینیوم و آلومینیوم بی فلوراید )
ویژگی آلومینیوم :
چگونگی مواجهه با آلومینیوم :
چگونه آلومینیوم سلامتی راتحت تاثیرقرارمی دهد :
آزمایشات تشخیص جهت تعیین سطح تماس با آلومینیوم :
مقادیرتوصیه شده ومجاز :
آلومینیوم 8%سطح زمین را تشکیل میدهد . آن معمولا بصورت ترکیبی با املاح و سنگهای دیگر می باشد . فلز الومینیوم سفید متمایل به خاکستری و قابل خم شدن وانعطاف پذیر است. بطورمعمول درظروف آشپزخانه شامل ظروف آشپزی و ظروف غذاخوری ، وسايل و مواد ساختمانی بکار می رود . آلومینیوم به اشکال مختلف استفاده می شود مثل نیترات آلومینیوم ، اکسید آلومینیوم ، هیدروکسید آلومینیوم (بکاررفته در آنتی اسید) کلروهیدرات آلومینیوم ( بکاررفته درخوشبوکننده ها وعطرها ) و سولفات آلومینیوم ( بکاررفته درتصفیه آب نوشیدنی ) آلومینیوم در رنگ ، وسایل آتش بازی ، لاستیک و سرامیک کاربرد دارد .
چگونگی مواجهه با آلومینیوم :
1) خوردن مقادیرکم آلومینیوم درغذا 2) تنفس کردن سطح بالای آلومینیوم درهوای کار 3) نوشیدن آب با سطح بالای آلومینیوم تردیک مکانهای ضایعات گیاهان مصنوعی و مناطقی که سطح بالای آلومینیوم دارد.
4 ) خوردن موادی که میزان بالای آلومینیوم دارد ( مثل آنتی اسید )
5) مقداربسیار ناچیزآلومینیوم از طریق ظروف آشپزی آلومینیومی وارد بدن می شود .
چگونه آلومینیوم سلامتی راتحت تاثیرقرارمی دهد :
تماس با مقادیرکم آلومینیوم ازطریق غذا هوا آب و یا تماس پوستی بنظر نمی رسد که به سلامتی آسیب برساند . آلومینیوم نه تنها ماده مورد نیاز برای بدن نیست بلکه با مقادیر بالا ممکن است مضر نیز باشد افرادی که تحت تاثیر سطح بالای آلومینیوم در هوای تنفسی شان قرارمی گیرند ممکن است مشکلات تنفسی شامل سرفه و آسم پیدا کنند . بعضی مطالعات حیوانی نشان داده است که آلومینیوم با سطح بالا حیوانات جوانتر را بیشتر دچار مشکل می کند چرا که سبب تاخیردر تکامل اسکلتی وعصبی می شود .
آلومینیوم با بیماری الزایمر عجین شده است زیرا این بیماران در مغزشان سطح بالایی از آلومینیوم دارند . هنوز مشخص نیست که آیا آلومینیوم سبب بیماری الزایمر می شود و یا دربیمارانی که قبلا دچار این بیماری شده اند کم کم آلومینیوم سطح اش درمغز با لا میرود . نوزادان و بزرگسالان که مقادیرزیاد آلومینیوم را جهت درمان بیماری های دیگراستفاده می کنند دچار بیماری های استخوانی می شوند که این مطرح کننده نقش آلومینیوم در ایجاد مشکلات اسکلتی است . بعضی افراد حساس دراثر استفاده از عطرهای حاوی هیدرو کلرو آلومینیوم دچار راشهای پوستی می شوند . شواهدی از تاثیر آلومینیوم برسیستم تولید مثلی در انسانها و حیوانات وجود ندارد . آژانس بین المللی تحقیقات سرطان و آژانس حفاظت محیط زیست آلومینیوم را از نظر سرطاترایی تقسیم بندی نکرده اند. اطلاعات بدست آمده نشان نداده است که آلومینیوم کارسینوژن قوی باشد .
آزمایشات تشخیص جهت تعیین سطح تماس با آلومینیوم : تستها یی جهت اندازه گیری آلومینیوم درخون ، ادرار و مدفوع وجود دارد . مقدار آلومینیوم در ادرار نشان می دهد که آیا فرد درمواجهه با مقادیر بالاتراز نرمال قرارگرفته است یا نه . تستهایی نیزهستندکه آلومینیوم را در مو یا ناخن ارزیابی می کنند اگرچه معمول نیستند .
مقادیرتوصیه شده ومجاز :EPA توصیه میکند که غلظت آلومینیوم درآب آشامیدنی بیش تر از PPM 2 .0 نشود چراکه مشکلات در طعم و بوی آب ایجاد میشود FDA . مشخص کرده است که ظروف آشپزی آلومینیومی ، فویلهای آلومینیومی ، موادضد تعریق ، آنتی اسید و محصولات آلومینیومی دیگر بطورکلی امن و غیرمضر می باشند . OSHA حداکثرغلظت مجاز غبار آلومینیوم درهوا را mg/m3 15 برای 8 ساعت کارروزانه در 40 ساعت کار هفتگی تعيین کرده است در حالیکه NIOSHمیزان 10mg/m3 برای 10 ساعت کارروزانه در40 ساعت کار هفتگی تعيين نموده است . میزان دریافت روزانه آلومینیوم تقریبا 80 میلی گرم برآورد می شود . جذب گوارشي آلومینیوم کم است و با جذب آهن و فسفر تداخل دارد . در پلاسمای خون ، آلومینیوم به اجزای غیرقابل تجزیه باند می شود . آلومینیوم ازطریق هوای استنشاقی درریه و غدد لنفاوی ناف ریه ذخیره می شود . افزایش میزان آلومینیوم در غذا و یا از طریق غیرخوراکی باعث افزایش غلظت اش در مغز ، کبد وخون می شود . آلومینیوم بطور ویژه سیستم سوکسینات اکسیداز میوکارد را فعال می نماید . واکنش فیبروتیک ریوی و تغییردر متابولیسم فسفات ، اثرات سمی اصلی آلومینیوم هستند . افزایش مصرف خوراکی آلومینیوم ، جذب روده ای فسفررا کاهش می دهد که این بدلیل تشکیل کمپلکس غیرقابل حل آلومینیوم فسفات می باشد . درنتیجه متابولیسم کلسیم وفسفر ( اختلال رشد ، تغییرات راشیتیسمی استخوانی ، افزایش سطح آلومینیوم دراستخوان ) و سطح هورمون پاراتیروئيد در سرم ( متناسب باسطح آلومینیوم سرم ) تحت تاثیرقرارمیگرد .
درسطح سلول غلظت بالای آلومینیوم ، فسفریلاسیون را مهارکرده و این سبب کاهش نسبت ATP/ADPوسطح ATP می شود . افزایش آلومینیوم سلول ها سیستم آنزیمی حمل فسفررا ، تحت تاثیر قرار داده و سبب اختلال درتولید ATP و موازی با آن اختلال در متابولیسم کربوهیدراتها می شود . آلومینیوم دکربوکسیلاسیون آنزیمی اسیدپیرویک را تحریک می کندکه این سبب مهار هگزوکیناز و در نتیجه تبدیل اسید ایزوستیریک به آلفاکتوگلوتارات (وابسته بهNADP ) می گردد . اثرات بیوشیمیایی دیگر افزایش آلومینیوم ، اختلات انعقادی (افزایش زمان PT ) و پورفیری می باشد . درانسان غلظتهای سمی آلومینیوم بنظر می رسد که علت مشخص دمانس دژنراتیو اولیه (بیماری آلزایمر یا دمانس پیری) دمانس دیالیزی و استئومالاسی وابسته به دیالیز باشد . سطح بالای آلومینیوم در بافت مغزی بیماران فوت شده از دمانس اولیه تاییدکننده نقش اتيولوژیک آلومینیوم دراین بیماری می باشد . مسمویت با آلومینیوم در سندرم انسفالوپاتی دیالیزی همانند استئومالاسی دربیماران انسفالوپاتی بوجود می آید . جذب و تجمع آلومینیوم در خون و با فتها ( بویژه ماده خاکستری مغز ) دربیماران CRF تحت دیالیز رخ می دهد .
منابع و ماخذ :
Agency for Toxic Substances and Disease Registry (ATSDR). 1992. Toxicological profile for aluminum
Atlanta, GA: U.S. Department of Health and Human Services, Public Health Service
Threshold Limit Values for Chemical Substances and Physical Agents and Biological Exposure
Indices. American Conference of Governmental Industrial Hygienists; Cincinnati, OH.
AIHA, 2002: American Industrial Hygiene Association (2002). The AIHA 2002 Emergency
Response Planning Guidelines and Workplace Environmental Exposure Level Guides Handbook.
American Industrial Hygiene Association; Fairfax, VA.
ATSDR, 2000: Agency for Toxic Substances and Disease Registry, U.S. Department of Health
and Human Services (2000). Managing Hazardous Materials Incidents, Volume III. Medical
Management Guidelines for Acute Chemical Exposure. Sodium Hydroxide (NaOH). Retrieved
from: http://www.atsdr.cdc.gov/MHMI/mmg178.html
Cal/EPA, Office of Environmental Health Hazard Assessment Revised 09/24/03
www.OEHHA.Ca.Gov Page 8 of 9
Technical Support Document: Toxicology Volume 1, Number 7
Clandestine Drug Labs: Meth. SODIUM HYDROXIDE
Genium, 1999: Genium Publishing Corporation (1999). Sodium Hydroxide. Genium’s Handbook
of Safety, Health, and Environmental Data for Common Hazardous Substances. McGraw-Hill
Companies, Inc.; Schenectady, NY.
Gossel & Bricker, 1994: Gossel, T.A., Bricker, J.D. (1994). Principles of Clinical Toxicology.
Second Edition. Raven Press, Ltd.; New York, NY.
HSDB, 2001: Hazardous Substances Data Bank, National Library of Medicine (2001). TOXNET
(Toxicology Data Network). Sodium Hydroxide. Retrieved from: http://toxnet.nlm.nih.gov/
IRIS, 2003: Integrated Risk Information System, National Library of Medicine (2003). TOXNET
(Toxicology Data Network). Retrieved from: http://toxnet.nlm.nih.gov/
Mallinckrodt, 2001: Mallinckrodt Baker, Inc. (2001). Material Safety Data Sheet for Sodium
Hydroxide. Phillipsburg, NJ.
NAS, 1980: National Academy of Sciences (1980). Volume 3: Drinking Water and Health.
National Research Council, Safe Drinking Water Committee. National Academy Press;
Washington, D.C.
NIOSH, 1997: National Institute for Occupational Safety and Health, U.S. Department of Health
and Human Services (1997). NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. DHHS (NIOSH)
Publication No. 97-140. NIOSH Publications; Cincinnati, OH.
OEHHA, 1999: Office of Environmental Health Hazard Assessment, California Environmental
Protection Agency (1999). Determination of Acute Reference Exposure Levels for Airborne
Toxicants. Acute Toxicity Summary: Sodium Hydroxide.
OEHHA, 2002: Office of Environmental Health Hazard Assessment, California Environmental
Protection Agency (2002). All Chronic Reference Exposure Levels Adopted by OEHHA as of
September 2002. Retrieved from: http://www.oehha.ca.gov/air/chronic_rels/pdf/allchrels.pdf
Turkington, 2000: Turkington, R. (2000). HazCat® Methamphetamine Chemical/Waste
Identification System. Haztech Systems, Inc.; San Francisco, CA.
U.S. EPA, 2002: United States Environmental Protection Agency, Region IX (2002). Preliminary
Remediation Goals, Sodium Hydroxide. Retrieved from:
http://www.epa.gov/Region9/waste/sfund/prg/files/02table.pdf
USP, 1998: United States Pharmacopeial Convention, Inc. (1998). Drug Information for the
Health Care Professional. Volume 1. Eighteenth Edition. United States Pharmacopeial
Convention, Inc.; Rockville, MD.
Cal/EPA, Office of Environmental Health Hazard Assessment Revised 09/24/03
دكتر ذوعلم – پزشك دوره ديده طب كار